Strona WWW


Drodzy Rodzice

Witamy serdecznie!

W tej zakładce znajdą państwo propozycje zabaw i ciekawe informacje 

od LOGOPEDY i PEDAGOGA pracujących w naszym przedszkolu.


LOGOPEDA

ALEKSANDRA MATYSIAK - TURLEJSKA 

Jeśli macie do mnie pytania, to piszcie proszę: matysiak.turlejska@gmail.com,

a ja odpowiem na nie w każdy wtorek 15 - 17.

        Zaproponowane przeze mnie ćwiczenia mogą być wykorzystane przez Rodziców wszystkich dzieci. Ćwiczenia indywidualne dla dzieci uczęszczających na zajęcia logopedyczne będę wysyłać chętnym Rodzicom na maila. 

 

26.06.2020r.

Na ostatni dzień ćwiczeń, proponuję wierszyk o psie Azorze. Powtarzamy z dzieckiem wyrażenia dźwiękonaśladowcze pojawiające się po każdej zwrotce. Na koniec możemy porozmawiać z dzieckiem na temat treści wierszyka.

Przed domem przy budzie

głośno Azor szczeka,

to jego szczekanie

już słychać z daleka:

- Hau hauhau…

- Hau hauhau…

Gdy Azor jest wściekły,

humorek zły miewa,

to warczy tak groźnie,

że drżą wokół drzewa:

- Wrr wrrwrr…

- Wrr wrrwrr…

Gdy piesek narzeka,

ma jakieś życzenie,

to zamiast szczekania

słychać to skomlenie:

- Oioioi…

-Oioioi…

Gdy pies chce przekazać

nowiny nam smutne,

słychać wycie długie,

żałosne okrutne:

- Auuu, auuu, auuu…

-Auuu, auuu, auuu…

Lecz najczęściej Azor,

gdy siedzi przy budzie,

to szczeka tak pięknie,

że dziwią się ludzie:

- Hau, hau, hau…

-Hau, hau, hau…

E. M. Skorek 100 tekstów do ćwiczeń logopedycznych

Co znaczy, że piesek skomle?

Co Azorek robi, jak jest zły?

Kiedy piesek wyje auuuu?

 

25.06.2020r.

Proponuję dziś dzieciom zabawę słuchowo- ruchową. Wyrażenia dźwiękonaśladowcze ilustrujemy ruchem:

chlap, chlap – naśladujemy kaczką idącą po kałuży;

kle kle – naśladujemy bociana, wyciągnięte ręce przed siebie, uderzamy wyprostowaną ręką o rękę

gul gul – naśladujemy indyka

plum plum – naśladujemy wrzucenie czegoś do wody

hopla hopla – podskoki

gol! – udawanie kopnięcia piłki

hura! – ręce w górę

buuuu – naśladujemy niezadowolone, płaczące dziecko, pocieramy piąstkami oczy

puk puk – naśladowanie wbijania gwoździa młotkiem

Wspólnie słuchamy piosenki Kto jak skacze. Naśladujemy sposoby skakania różnych zwierząt.

https://www.youtube.com/watch?v=LNouuY9zrKQ

24.06.2020r.

Dziś zachęcam do przeczytania wierszyka o małym misiu. Możemy porozmawiać z dzieckiem na temat treści wiersza. Zadajemy pytania dotyczące tekstu.

Mały misio, bury misio

bardzo lubi miodek,

gdy na spodku jest smakołyk,

wylizuje spodek (wystawiamy język i chowamy)

 

Gdy pochyla się nad spodkiem,

miodu zapach czuje,

misek cicho, równomiernie,

długo pomrukuje:

- Mmmm… mmm…(mruczymy i masujemy brzuszek)

 

Gdy miś widzi ule z miodem-

niestraszne mu pszczoły,

miś wyjada miodek z ula,

jest przy tym wesoły.

 

Gdy pochyla się na ulem,

miodu zapach czuje,

misiek cicho, równomiernie,

długo pomrukuje:

- Mmm… mmm…(mruczymy i masujemy brzuszek)

 

Pszczółki znają już niedźwiadka

i żalu nie mają,

bo miś bardzo lubi miodek,

więc mu miodek dają.

 

Leży sobie w swojej gawrze

najedzony misiek,

a tu śnią mu się pasieki

pełne słodkich misek.

 

Słychać tylko cichy pomruk

z pieczary łasucha.

Jak radośnie mruczy misiek,

uważnie posłuchaj:

- Mmm…mmm…(mruczymy i masujemy brzuszek)

 

  1. A.       Kiepiela – Koperek Głoska, sylaba, słowo

 

  1. Skąd misio wyjada miodek?
  2. Gdzie odpoczywa misio?
  3. Co mu się śni?

 

23.06.2020r.

Emocje towarzyszą nam i naszym dzieciom każdego dnia. Dziś proponuję ćwiczenia z panią Magdą dotyczące emocji.

https://www.youtube.com/watch?v=W95Rx2n2Xl8

https://www.youtube.com/watch?v=oxwlA8BEcyM

 

19.06.2020r.

Dzisiejsze ćwiczenie to zabawa ruchowo – artykulacyjno – oddechowa. Czytamy historyjkę o niedźwiadku i wykonujemy polecenia z nawiasów. Na koniec możemy porozmawiać z dzieckiem na temat przygody, którą przeżył niedźwiadek.

Mały niedźwiadek zgubił się w lesie (pocieramy oczy i szlochamy buuuuu), wieść o niedźwiadku po lesie się niesie. Błądzi niedźwiadek i woła swą mamę, lecz zamiast mamy zobaczył polanę. Zwinął się na niej w kłębek dość ciasno (kładziemy się na podłodze i obejmujemy rękoma kolana), dwa razy chrapnął (chrapiemy chrrrchrrr), a potem zasnął (robimy 3 długie wdechy nosem i wydechy ustami). Śnił o mamusi swej ukochanej (uśmiechamy się przez sen), jak zbiera miodek i kwiatki dla niej (udajemy, że wąchamy kwiatki, wdech nosem, wydech ustami, za każdym razem wydechem mówimy „a psik”), Gdy misio śnił swój sen o mamusi, coś w gęstych krzakach zaczęło się ruszać (pocieramy otwarte dłonie o siebie). To wszystkie zwierzęta, co wieść w lesie niosły, po mamę misia pospiesznie poszły, by przyprowadzić ją do niedźwiadka, by wziąć w ramiona mogła go matka (obejmujemy się i się kołyszemy). I kto to się z krzaków szybko wyłania (robimy z dłoni lornetki i przykładamy do oczu)? To biegnie misiaczka kochana mama (radośnie podskakujemy unosząc ręce)! Od razu zaczęła przytulać synka, bo synek dla niej to wciąż kruszynka. Obiecał niedźwiadek swojej mamusi, że się już nigdzie bez niej nie ruszy.

 

18.06.2020r.

Dziś proponuję ćwiczenia plauszkowe o dzwonniku. Po wykonaniu ćwiczenia, słuchamy piosenki i wykonujemy ruchy zgodnie z treścią piosenki.

Dzwonnik

Dzwonnik na wieżę wchodzi, (dzieci palcem wskazującym i środkowym „idą” po przedramieniu)

do dzwonu wielkiego podchodzi (palcem wskazującym i środkowym „idą” po drugim przedramieniu)

i dzwoni z ogromnym wysiłkiem, (udajemy, że trzymamy linę i ruszamy nią w górę i w dół, jakbyśmy dzwonili wielkim dzwonem)

bo nie jest wcale osiłkiem. (zginamy ręce w łokciach, zaciskamy pięści i napinamy mięśnie)

A. Kiepiela – Koperek Głoska, sylaba, słowo

https://www.youtube.com/watch?v=qhvS9qq8_g8&list=PL-z_y891E6Xw8E7JVbB7FANrGIwdivifG&index=1

 

17.06.2020r.

Dziś poćwiczymy z dziećmi słuchanie ze zrozumieniem i mowę opowieściową. Czytamy na głos historyjkę o słoniu Sebastianie, następnie zadajemy dziecku pytania. Oceniamy postepowanie bohaterów. Jeśli dziecko ma trudności z odpowiedzeniem na pytania, czytamy tekst jeszcze raz.

Słoń Sebastian

Słoń Sebastian wyruszył rano na przechadzkę. Maszerował żwawo, wygwizdując wesołe piosenki. Przed południem poczuł jednak głód i zmęczenie. Na szczęście zauważył na horyzoncie palmę i postanowił odpocząć w jej cieniu. Z daleka usłyszał dobiegający z drzewa hałas. To małpy – koleżanki z sąsiedztwa – wisząc na ogonach popijały kokosowe mleko i z wesołym piskiem celowały w siebie skorupami. Słoń przyspieszył kroku: uwielbiał towarzystwo psotnych małp. Poza tym ucieszył się, że uda mu się wreszcie ugasić pragnienie. Zadowolony podbiegł do drzewa, przywitał małpy uprzejmie i spróbował zerwać orzech trąbą. Niestety nie było to proste – orzechy rosły bardzo wysoko. Z trąbą uniesioną do góry usiłował więc podskoczyć – ni9e udało mu się jednak oderwać od ziemi. Zrezygnowany i zawstydzony poprosił w końcu małpy o pomoc. Te jednak już od dłuższej chwili wyśmiewały się z jego poczynań. Wykrzykiwały, że choć jest duży jak baobab, to straszna z niego niezdara, skoro sam nie wejdzie na drzewo. Słoń zdenerwował się strasznie. „Ja wam pokażę niezdarę” – ryknął straszliwym głosem. Bez namysłu chwycił pień palmy trąbą i mocno go pociągnął. Przestraszone drzewo zatrzeszczało i już po chwili padło złamane na ziemię. Przerażone małpy uciekły ze strasznym wrzaskiem. Sebastian zaczął w spokoju rozkoszować się kokosami. Narzekał tylko na brak cienia i na brak towarzystwa.

 

Gdzie słoń postanowił odpocząć?

Co robiły małpy na drzewie?

Dlaczego słoń nie potrafił zerwać orzechów?

Dlaczego słoń złamał drzewo?

 

16.06.2020r.

Wtorek wita nas zwierzakowymi zagadkami. Czytamy dziecku zagadki. Możemy też wspólnie je wymyślać i wzajemnie sobie zadawać. Np. Co to za zwierzątko, które ma bardzo dużo kolców? (jeż)

Szary, duży, raczej miły, trąbą machać się ma już siły….

Groźnym okiem spod grzywy spogląda, pewnie jakiegoś obiadu wygląda…..

Biało-czarne pasy mają, koniki przypominają…..

Nosi dumnie długą szyję. Ciekawe, jak ją myje?....

Lubią zabawy i psoty, bywają z nimi kłopoty, bananami się zajadają i dzieci zabawiają…..

Kolorowe ptaki, różne słowa znają i odwiedzających zoo pięknie przywitają…..

Jak się nazywają ptaki, które ryby zjadają, a w ogóle nie fruwają?...

Wierszyki pochodzą z książeczki I. Daniel Bajkowe ćwiczenia logopedyczne

https://www.youtube.com/watch?v=kVmHd_-yyL4

 

15.06.2020r.

Nowy tydzień rozpoczniemy od wyrażeń dźwiękonaśladowczych. Proponuję pobawić się w naśladowanie odgłosów:

https://www.youtube.com/watch?v=CKm1G55B0Ro

https://www.youtube.com/watch?v=A9s-Dq75vRI

https://www.youtube.com/watch?v=NbPF20xRnpU

 

10.06.2020r.

Dziś rozruszamy nasze buzie. Razem z przedszkolakami z grupy Krasnoludki, wybierzemy się na wycieczkę do zoo.

Wycieczka do zoo

Pewnego dnia przedszkolaki wybrały się na wycieczkę do ogrodu zoologicznego. Dzieci nie mogły się doczekać, kiedy zobaczą lwa i inne groźne zwierzęta. Gdy grupa Krasnoludki weszła do zoo, dzieci poczuły nieprzyjemny zapach (wciągamy powietrze nosem, wypuszczamy powoli ustami). Po lewej stronie na wybiegu stał ogromny słoń. Maluchy podbiegły i przyglądały się, jak słoń wykonuje różne sztuczki. Później dzieci wędrowały od klatki do klatki, a było ich bardzo dużo (liczymy klatki – językiem liczymy zęby u góry i na dole), obserwując różne zwierzęta. Małpy huśtały się na linach (przesuwamy językiem od jednego kącika ust do drugiego), lwy głośno ryczały (naśladujemy ryk lwa, szeroko otwierając usta), wilki wyły (naśladujemy wycie wilka). Potem dzieci obserwowały, jak pracownicy karmili pingwiny i foki, które śmiesznie łapały rybki (wyciągamy język z buzi, jakbyśmy łapali rybki, i dotykamy górnej wargi, oblizujemy potem wargi, mlaskamy, przesuwając językiem po podniebieniu). Największą atrakcją było karmienie zwierząt w minizoo. Króliki chrupały marchewkę (naśladujemy gryzienie), kozy przeżuwały trawę(ruszamy buzią w taki sposób, jakbyśmy przeżuwali), kucyki parskały z radości, kiedy dzieci głaskały ich grzywy (wibrujemy wargami, naśladując parskanie). Po dniu pełnym wrażeń zmęczone dzieci wróciły do przedszkola.

 

9.06.2020r.

Dzień dobry, dziś poćwiczymy słuchanie ze zrozumieniem i rozwiniemy mowę opowieściową dziecka. Czytamy na głos poniższy tekst i zadajemy dziecku pytania znajdujące się pod tekstem. Jeśli dziecko będzie miało problem z odpowiedzeniem na pytania, czytamy tekst jeszcze raz.

Zabawki Zenka

Zenek jedzie z rodzicami na wakacje. W tym roku pojadą do Zakopanego. Będą chodzić po górach. Chłopiecdługo zastanawia się, które zabawki zabrać ze sobą. Zagląda do swojego pokoju. Koń na biegunach zarżał wesoło. Piesek zaczął szczekać przymilnie. Zebra podniosła się. Samochody odpaliły motory. Roboty wyskoczyły ze swoich pudełek. Mały słoń stał na stoliku i kręcił trąbą, a zajączek, który stał za zebrą, wysoko podniósł uszy. Co zabrał ze sobą Zenek, odpowiedzą Ci zagadki.

Szare futro, długie uszy,

ogonek nieduży.

Gdy się w krzakach

coś poruszy,

zmyka, aż się kurzy!

 

Trąbę z sobą nosi,

a nie jest trębaczem.

Gdy pójdę do zoo,

to go zobaczę.

 

Jakie zabawki zabierze ze sobą Zenek na wakacje?

Gdzie Zenek wraz z rodzicami wybiera się na wakacje?

Co zrobił piesek, gdy Zenek wszedł do pokoju?

Co zrobiły roboty?

A Ty co zabrałbyś na wakacje?

 

8.06.2020r.

Kolejny tydzień rozpoczniemy ćwiczeniami oddechowymi, dodatkowo będziemy usprawniać nasze paluszki. Do wykonania tego ćwiczenia potrzebujemy pociętych na paski kawałków gazety lub kartki.

W gniazdku wykluły się małe pisklęta. Musimy je nakarmić, bo są bardzo głodne. Wszystkie ptaszki otwierają szeroko swoje dzioby. Ich mama nie nadąża z karmieniem maluchów. Musimy jej pomóc. Dziecko dostaje ucięty pasek gazety i rwie go na mniejsze kawałki z których wykonuje kulki. To okruszki dla ptaszków. Wszystkie ptaszki muszą być nakarmione, więc okruszków musi być sporo. Kiedy zrobimy już okruszki, kładziemy je sobie na otwartej dłoni, bierzemy wdech nosem i wydmuchujemy powietrze na okruszki. Następnie szukamy okruszków na dywanie, pochylamy się i naśladujemy dziobanie uderzając każdym paluszkiem dłoni o okruszek. Powtarzamy ćwiczenie kilka razy.

Na koniec proponuję obejrzeć filmik na którym mama kos karmi swoje pisklęta:

https://www.youtube.com/watch?v=OZgeaTGw7Ss

 

 

5.06 2020r.

Dziś pobawimy się w rymowanki. Czytamy dziecku rymowankę, którą ono musi dokończyć, by powstał rym. Czekamy chwilę, aż dziecko samo wymyśli rym. Jeśli ma z tym trudność, możemy mu dać podpowiedź.

Miś jechał na rowerze,

nagle zobaczył dwa małe…… (jeże/kaczki)

Jestem małym niedźwiadkiem,

lubię pływać…… (statkiem/łódką)

Kiedy czuję duży głód,

to zajadam pyszny…… (miód/lody)

Jestem łakomczuch

i mam okrągły….. (nos/brzuch)

W stawie pływają ryby,

a w lisie rosną….. (grzyby/jagody)

Kiedy słońce mocno świeci,

cieszą się wszystkie….. (dzieci/mamy)

Kiedy mis był mały,

przytulał się do….. (babci/mamy)

I.DanielBajkowe ćwiczenia logopedyczne

 

4.06.2020r.

Dzień dobry, dziś będziemy słuchać wierszyka o misiu i usprawniać nasze buzie. Czytamy dziecku wierszyk, przy wersie Zajadał się lizakami… – oblizujemy wargi góra, dół, buzia otwarta, przy ciastkach z kremem, naleśnikach z dżemem – udajemy, że mamy coś w buzi i jemy, oblizuje się języczkiem – oblizujemy się językiem – góra/dół, buzia otwarta, mlaska buzią – naśladujemy mlaskanie.

W lesie mieszkał mały miś

o imieniu Zdziś.

Był dużym łakomczuszkiem,

ciągle chodził z pustym brzuszkiem.

Zajadał się lizakami

i miodowymi lodami.

Lubił ciastka z kremem

i naleśniki z dżemem,

Babeczki czekoladowe

i cukierki marcepanowe.

Misio zajada, mniam, mniam, mniam.

Mlaska buzią, ciam, ciam, ciam.

Oblizuje się języczkiem.

Nie chce chodzić z brudnym pyszczkiem. 

Opowiadamy sobie, co takiego jadł mis, wymieniamy przysmaki misia. Pytamy dziecko, jak miś miał na imię.

Wierszyk pochodzi z książeczki I. Daniel Bajkowe ćwiczenia logopedyczne

 

03.06. 2020r.

Dzisiejsze ćwiczenia dotyczyć będą głosek.Czytamy wierszyk o głosce y. Zastanawiamy się wspólnie z dzieckiem, jakiej głoski dotyczy wierszyk. Rozmawiamy na temat treści wierszyka. Tłumaczymy dziecku, dlaczego głoska y się zastanawia? (kiedy zastanawiamy się, co powiedzieć, mówimy yyyy)

Jestem głoska – chyba jedyna-

co zastanawiać się wciąż zaczyna.

Czy indyk na wyspę z wizytą wpadł?

Czy motyl rydza chętnie by zjadł?

Czy ryś by brykał, gdyby miał buty?

Czy pan dyrygent zgubił swe nuty?

Czy jest jakieś słowo, które zaczynam?

Bo w środku jestem w słowie „dziewczyna”.

Czy zaś na końcu wypada, by żaby

Robiły miny tak aby – aby?

Kimże ja jestem? Powiedz, mój miły.

Czy jakieś pomysły się pojawiły?

  1. Kiepiela – Koperek, Głoska, sylaba, słowo

 

Następnie bawimy się w zagadki. Na jaką głoskę zaczyna się słowo mama? Wymieniamy się z dzieckiem zagadkami. Zadajemy my dziecku i dziecko nam.

Następnie możemy zapytać: Gdzie słyszysz głoskę sz? (koszula) Na początku, w środku, czy na końcu wyrazu?

Jaką głoskę słychać na końcu? (np. pies).

Jeśli dziecko będzie miało trudność z wysłuchaniem miejsca głoski w wyrazie, wypowiadamy wyraźnie tę głoskę.

 

 

2.06.2020r.

Dzień dobry.

Na dziś zaplanowałam ćwiczenie słuchowo-oddechowe. Czytamy wiersz Mówiący robot, a dziecko chodzi jak robot. Gdy słyszy głoskę i, nabiera powietrza noskiem (buzia zamknięta)i zaczyna mówić, jak robot: iii, i-i, iii. Możemy powtórzyć czytanie wiersza. Po przeczytaniu, rozmawiamy z dzieckiem na temat jego treści. Prosimy, żeby nam opowiedziało o robocie.

Mówiący robot

Nakręcany robot

w kącie sobie stoi,

niczego ten robot

wcale się nie boi.

 

Jeśli tylko zechce,

mówić robot umie,

tyle, że robota

nikt tu nie rozumie

- I //i, i //i.

 

Chciała raz maszyna

wyjść sobie na miasto,

chciała iść do kina

i zjeść słodkie ciasto.

 

Włączył sobie robot

guziki dwa małe

i powiedział słowa

niezbyt zrozumiałe:

-I//i, i //i.

 

Kiedy indziej znowu

o warcabach marzył,

chciałby, aby jakiś

cud tu się wydarzył.

 

Włączył sobie robot

guziki dwa małe

i powiedział słowa

trzy niezrozumiałe:

-I //i //i, i //i //i

 

E. M. Skorek 100 tekstów do ćwiczeń logopedycznych

 

1.06.2020r.

            Po leniwym weekendzie, zapraszam na ćwiczenia logorytmiczne (link). Życzę wesołej zabawy

https://www.youtube.com/watch?v=bzboHM5GUzg

 

29.05.2020r.

Przed weekendem proponuję zabawy koordynacji ruchowej. Na początek zabawa Palec na nosek. Czytamy dziecku wierszyk ilustrując go ruchem. Gdy czytamy rymowankę ponownie, dziecko nas naśladuje.

Palec na nosek, palec na ucho,

poklep się lekko ręką po brzuchu.

Popatrz za siebie w lewo i w prawo,

podskocz trzy razy, ale tak żwawo!

Usiądź na chwilę, weź głęboki wdech

i niech cię ogarnie radosny śmiech!

  1. Kiepiela-Koperek Głoska, sylaba, słowo

Po ćwiczeniach z rymowanką słuchamy piosenki Prawa lewa naśladując bohaterów (link). Zwracamy uwagę dziecka na stronę prawą i lewą. Po odtańczeniu piosenki, możemy pobawić się z dzieckiem we wskazywanie np. Podnieś prawą rękę./ Unieś lewą rękę./ Mrugnij prawym okiem. Itd.

https://www.youtube.com/watch?v=mO03jLcA2XM

 

28.05.2020r.

   Po wczorajszych ćwiczeniach usprawniających buzię i język, dziś poćwiczymy słuchanie, wzbogacimy nasze słownictwo i rozwiniemy mowę opowieściową naszych dzieci. Czytamy dziecku opowiadanie Przesyłka bociana i wspólnie odpowiadamy na pytani do tekstu.

Przesyłka bociana

            Leśny listonosz pan Bocianowski tego dnia miał wyjątkowo dużo pracy. Najpierw przyniósł niedużą paczuszkę pani Szpakowej. Potem dostarczył list polecony panu Pliszce. Wreszcie pocztówkę z zagranicy doręczył pannom Jaskółeczkom. Przy okazji obejrzał cenną kolekcję znaczków pocztowych, zgromadzoną przez starszą jaskółeczkę Zuzankę. Gdy zmęczony otrzepywał już czerwone kalosze przed swoim domem, nieoczekiwanie zabrzęczał jego telefon. Dzwoniła kierowniczka poczty pani Szczygłowa. Otóż pocztą lotniczą dostarczono właśnie ważną przesyłkę dla państwa Zająców. Przesyłka była oczekiwana od miesięcy, pan Bocianowski musiał ją więc doręczyć niezwłocznie. Odebrał z poczty kolejną skórzaną sakwę i z wielkim wysiłkiem skierował się na Leszczynowe Wzgórze, gdzie mieszkała rodzina adresatów. Paczka była wyjątkowo ciężka. A może to pan Bocianowski tego dnia był wyjątkowo zmęczony? Poza tym dzień był naprawdę bardzo upalny. Leśnemu listonoszowi zaczęły już plątać się skrzydła, gdy nagle zauważył zmierzający na wzgórze pociąg. Po chwili zastanowienia przysiadł na dachu ostatniego wagonu. W ten sposób bez dalszego wysiłku dotarł do celu. Pani Zającowa oczekiwała go już w drzwiach mieszkania. Pospiesznie otworzyła przesyłkę, z której wysunęły się najpierw spiczaste uszy, a następnie wyskoczył żwawy szary zajączek.

 

Komu leśny listonosz przyniósł list polecony?

Co pan Bocianowski obejrzał u Jaskółeczek?

Dlaczego kierowniczka poczty zadzwoniła do leśnego listonosza?

Dlaczego pan Bocianowski musiał pilnie doręczyć przesyłkę na Leszczynowe Wzgórze?

W jaki sposób listonosz dotarł na wzgórze?

Dlaczego paczka dla państwa zająców była ciężka?

 

Opowiadanie pochodzi z książeczki L. Jaroch-Połom Bajeczki logopedyczne

 

27.05.2020r.


Dziś proponuję ćwiczenia buzi i języka z Głoskaczami

Niezwykła planeta

W kosmosie krąży wiele niezwykłych planet. Niektóre z nich kształtem przypominają kulę (otwieramy szeroko usta i kręcimy kółka językiem raz w jedną, raz w drugą stronę – powtarzamy kilka razy), inne są płaskie (wysuwamy płaski język- powtarzamy kilka razy). Na jednej z takich planet żyły śmieszne stworki Głoskacze. Miały bardzo małe, wąskie główki (próbujemy zrobić rurkę z języka), cztery ręce i osiem nóg (liczymy ząbki językiem, u góry dotykamy cztery, na dole osiem razy). Były bardzo sympatyczne, często się uśmiechały (szeroko rozciągamy wargi w uśmiechu – powtarzamy kilka razy). Na swojej planecie Głoskolandii uprawiały różne odmiany kwiatów, które miały niezwykłe kształty, kolory i zapachy (otwieramy usta i językiem na podniebieniu rysujemy różne kształty kwiatów). Pewnego dnia Głoskacze postanowiły wybrać się na Ziemię i zobaczyć, jak żyją ludzie.

Kiedy rakieta wylądowała ze świstem (układamy wargi w dzióbek i próbujemy gwizdać), Głoskacze wyszły na łąkę i postanowiły poszukać ludzi, żeby się z nimi zaprzyjaźnić. Niestety nie mogły się z nimi porozumieć, ponieważ posługiwali się innymi językami. Postanowili się wzajemnie nauczyć kilku słów:

dzień dobry – sa – so – se

do widzenia – cza – czo – czu

lubię cię – su- su – sa

dom – cza – czo

lody – ca – ce – cu

przyjaciel – su – sa – se

Kiedy ludzie i Głoskacze nauczyli się, jak ze sobą rozmawiać, bardzo się zaprzyjaźnili.

I.Daniel Bajkowe ćwiczenia logopedyczne

 

26.05.2020r.

Dzisiejsze ćwiczenia to zabawa oddechowo-fonacyjno-słuchowa. Prosimy dziecko, aby uważnie słuchało wierszyka pt. Wilczek. Na końcu każdej zwrotki dzieci na jednym wydechu powtarzają za nami trzy razy jak najdłużej uuuuu, naśladując wycie wilczka (robimy wdech nosem, usta zamknięte, na wydechu uuuuu).

Wilczek

Był raz sobie wilczek mały,

co nie słuchał swojej mamy.

Raz nie mówiąc nic nikomu,

po cichutku wyszedł z domu.

W gęstym, bardzo ciemnym lesie

wilczka smutny głos się niesie.

Mały wilczek głośno płacze:

-Mamy swojej nie zobaczę!

-Uuu…uuu…uuu…

Nie słuchałem mamy swojej,

jestem sam w tym lesie! Ojej!

Jak tu groźnie, ciemno wszędzie.

Co to będzie?! Co to będzie?!

-Uuu…uuu…uuu…

Leśnych dźwięków mama słucha,

W lesie jednak cisza głucha.

Nagle słyszy, że ktoś wyje.

- Czyje to wołanie?! Czyje?!

-Uuu…uuu…uuu…

Coraz głośniej słychać dźwięki,

Ktoś tu straszne cierpi męki.

Szuka… patrzy… Tam, gdzie wiąz,

Wilczek siedzi, wyjąc wciąż.

-Uuu…uuu…uuu…

Zawył głośniej wilczek mały,

by wyrzucić żal swój cały.

Wnet zobaczył mamę swoją…

Już wśród drzewek razem stoją.

-Uuu…uuu…uuu…

I obiecał wilczek mamie,

że się nigdy tak nie stanie,

żeby poszedł w siną dal

wilczek sam, zupełnie sam!

-Uuu…uuu…uuu…


  1. Kiepiela-Koperek Głoska, sylaba, słowo

Po przeczytaniu wierszyka rozmawiamy z dzieckiem na temat jego treści. Dziecko opowiada nam historię wilczka. Zwracamy dziecku uwagę na to, że bez rodziców nie wolno wychodzić z domu, a poza domem od nich oddalać.


25.05.2020r.

Kolejny tydzień zaczynamy ćwiczeniami masażykami. Pomasujemy sobie plecki. Masażyki to doskonały sposób nawiązania wzajemnej bliskości i okazja do zabawy z dzieckiem. Dziecko siedzi odwrócone do nas plecami.

Czytamy wierszyk i wykonujemy masażyk na plecach dziecka. Następnie robimy zmianę, to dziecko nam robi masażyk.

Rabatki i kwiatki

  • Czas już zadbać o rabatki, więc idziemy sadzić kwiatki. (Palcem wskazującym „idziemy” po pleckach dziecka);
  • Trzeba zrobić w ziemi dziurki, więc dziobiemy jak te kurki. (Palcami wskazującymi lekko „dziobiemy” plecy dziecka, naśladując robienie dziur na nasionka kwiatów.);
  • Teraz deszczyk nasion leci – sieje mama, sieją dzieci. (Muskamy plecy dziecka opuszkami wszystkich palców.);
  • Gdy nasionka zasypiemy, ziemię lekko uklepiemy. (Wewnętrzną stroną dłoni delikatnie klepiemy plecy dziecka.);
  • Padaj deszczu na rabatki, niech szybciutko rosną kwiatki. (Stukamy lekko w plecy dziecka opuszkami wszystkich palców, naśladując padający deszcz.).

Pomysł masażyku pochodzi z książki O. Pawlik, J. Szostek Zabawy logopedyczne

Dodatkowo proponuję masażyk „Kanapka” (link)

https://www.youtube.com/watch?v=yM58cz4OEMw

 

22.05.2020r.

Dziś przygotowałam ćwiczenia słuchowe. Posłuchamy odgłosów pojazdów i wierszyka o pociągu.

Wiersz o pociągu

Stoją na stacji pociągi dwa,

Każdy z nich dużo wagonów ma.

Stoją i dyszą (naśladujemy odgłos dyszenia).

Stoją i sapią (naśladujemy odgłos sapania).

Czekają, aż w końcu koła w ruch wprawią.

Nagle rozlega się głośny gwizd (ściągamy usta w dzióbek i gwiżdżemy).

Wagony ruszają i słychać świst.

Koła się kręcą szybko tak

(kręcimy językiem kółka w buzi, raz w jedną, raz w drugą stronę)

I pociągi ruszają w daleki świat.

Ciuch. ciuch, uuuuu,

Puf, puf, uuuuuu

Stuku – puk, stuku – puk

(naśladujemy kilkakrotnie te wyrazy dźwiękonaśladowcze).

Pędzą pociągi, słychać huk.

Gdzie dojadą, któż to wie?

Może kiedyś dowiemy się?!

Irena Daniel, Bajkowe ćwiczenia logopedyczne

Po wysłuchaniu wierszyka, opowiadamy sobie z dzieckiem jego treść. Następnie wysłuchujemy odgłosów pojazdów (link poniżej). W pierwszej wersji, dziecko nie widzi, jaki to pojazd, stara się odgadnąć. Kolejny raz ogląda nagranie.

https://www.youtube.com/watch?v=Ahp8oBOvu2M

 

 

21.05.2020r.

Pamiętacie ćwiczenia z samogłoskami? Dziś kolejna część zabaw z nimi. Czytamy wierszyk o samogłosce u.

Głoska u zabrzmi tu.

Niech każdy pilnie posłucha,

niech mu wpadnie do ucha

samogłoska u

Głoska u zabrzmi tu.

Każdy uśmiecha się czule,

gdy słyszy: Ula i ule.

Tu jest głoska u.

Głoska u przyszła tu.

Brzmi pięknie tak jak należy.

Ukłon się głosce należy,

samogłosce u!

Zadajemy dziecku pytania i pomagamy odpowiedzieć, jeśli będzie miało trudność:

Jakiej głoski dotyczy wierszyk?

Co to znaczy pilnie posłuchać?

Na początku jakich wyrazów w piosence występuje samogłoska u?

Wierszyk pochodzi z książki M. Barańskiej Dźwięki mowy, rytm i ruch

Zapraszam do ćwiczeń samogłoskowych z panią Magdą:

https://www.youtube.com/watch?v=MOYBq4_PRf8

 

20.05.2020r.

Dzisiejsze ćwiczenia to zabawy paluszkowe. Wszystkie ćwiczenia wykonujemy na swoich paluszkach.

Auto do myjni przyjechało, bo się umyć ładnie chciało.
Umyto:
Pierwsze koło podstawowe (głaszczemy mały palec),
Drugie koło podstawowe (głaszczemy drugi palec),
Trzecie koło podstawowe (głaszczemy trzeci palec),
Czwarte koło podstawowe (głaszczemy czwarty palec),
Piąte koło zapasowe (głaszczemy kciuk).

Wszystkie pieski spały (zaciśnięta dłoń).
Pierwszy obudził się ten mały (otwieramy mały palec).
Mały obudził średniego,
Który spał obok niego (otwieramy drugi palec).
Gdy średni już nie spał,
To duży też przestał (otwieramy trzeci palec).
Trzy pieski się bawiły,
Czwartego obudziły (otwieramy czwarty palec).
Cztery pieski szczekały,
Piątemu spać nie dały (otwieramy kciuk i machamy całą dłonią).

Oba pomysły zabaw pochodzą ze strony Logomowa Pracownia logopedyczna.

Proponuję dodatkowo zabawy:

https://www.youtube.com/watch?v=xaf9qPkQwA8&list=PL-z_y891E6Xw8E7JVbB7FANrGIwdivifG&index=3

https://www.youtube.com/watch?v=rcDhQnM2R3g&list=PL-z_y891E6Xw8E7JVbB7FANrGIwdivifG&index=5

 

19.05.2020r.

Dziś poćwiczymy nasz oddech i nasze rączki. Do dzisiejszych ćwiczeń potrzebujemy kartki (najlepiej kartka z gazety) i ulubionej maskotki dziecka. Kładziemy się z dzieckiem na dywanie i przykrywamy naszą twarz kartką, bierzemy głęboki wdech nosem i długi wydech ustami, by kartka uniosła się pod siłą naszego wydechu, powtarzamy ćwiczenie 4 razy. Po wykonaniu ćwiczenia, odkładamy na chwilę kartkę na bok. Bierzemy przygotowaną wcześniej maskotkę, znowu kładziemy się na dywanie. Maskotkę układamy na brzuszku dziecka, nabieramy powietrze noskiem, wypuszczamy buzią, obserwujemy, jak maskotka podnosi się i opada (ćwiczenie powtarzamy 4 razy, nie spieszymy się, wdech jest głęboki, wydech długi).

Wracamy do naszej kartki. Zwijamy ją w kulkę, mocno pracują rączki i paluszki, ciasno zaciskamy piąstkę, by kulka była mocno zbita. Kładziemy ją na dywanie, wyznaczamy bramkę na końcu dywanu i staramy się trafić naszą kulką do bramki. Możemy też zrobić zawody, czyja kulka pierwsza trafi na koniec dywanu.

Po zabawie rozprostowujemy zgniecioną kartkę rączkami. Mocno rączki „prasują” wcześniej zwiniętą kulkę. Kiedy kartka jest już rozprostowana, drzemy ją na drobne kawałeczki. Paluszki pracują rwąc kartkę na najmniejsze kawałeczki. Możemy wsypać podarte kawałeczki kartki do miseczki i dmuchać, aż wszystkie znajdą się poza miską.

 

18.05.2020r.

Nowy tydzień witamy zabawą pt. Małpka widzi, małpka robi. Ćwiczenie polega na naśladowaniu tego, co robi druga osoba. Stajemy naprzeciwko siebie i prosimy dziecko, by robiło to, co my. Możemy wykonywać ruchy całym ciałem: podnosimy rękę, obie, podnosimy ręce na zmianę, unosimy nogę, robimy kółeczka stopą, kiwamy głową w przód i w tył, na boki… Prezentowane przez nas ruchy, dziecko musi wykonać tak, jak my (lustrzane odbicie). Pamiętamy o zmianie ról. Teraz my naśladujemy to, co robi dziecko. Jeśli nie mamy ochoty wykonywać ruchów całym ciałem, możemy robić miny (smutną, wesołą, srogą, zamyśloną, śmieszną itp.), które będziemy naśladować.  Możemy również wykonywać ćwiczenia buzi i języka (np. sięganie językiem do nosa, na brodę, nadymanie policzków, mycie ząbków językiem, przesuwanie językiem po podniebieniu, wypychanie językiem policzków, na zmianę jednego i drugiego).

Na koniec proponuję piosenkę o wesołej małpce.

https://www.youtube.com/watch?v=3ADerlU5cow

Życzę wesołej zabawy

 

15.05.2020r.

 

Na dziś przygotowałam dla dzieciaków ćwiczenia słuchania ze zrozumieniem. Dodatkowo poćwiczą bogacenie zasobu słów, mowę opowieściową oraz poszerzą swoją wiedzę o świecie. Czytamy dziecku krótki tekst i zadajemy pytania znajdujące się pod tekstem. Jeśli dziecko ma trudność z odpowiedzeniem na pytanie, czytamy tekst jeszcze raz. Pomagamy dziecku w odpowiadaniu na pytania. 

 

Stefek to zbieracz. Twierdzi, że wszystko mu się przyda i niczego nie wyrzuca. Wszystko wrzuca do swoich kilku szuflad. Mama nazywa Stefka małym chomikiem, bo wszystko chomikuje w swoich szufladach. Jednak dziś chłopiec postanowił zrobić w swoich szufladach wielkie porządki. Znalazł w nich bardzo dużo przedmiotów. Nie są mu już one potrzebne. Zanim je wyrzuci, lub odniesie w odpowiednie miejsca, musi je posegregować na: skórzane, metalowe, drewniane, plastikowe, szklane i papierowe. Pomóż mu posegregować przedmioty:

 

szklanka, książka, koszyk, nożyk, puszka, 3 guziki, szkiełko znalezione na plaży, ciężarek do ćwiczeń, karton po klockach lego, portfelik siostry, kilka śrubek, mały widelec, stare lusterko babci, koperta, kilka zakrętek od butelki po wodzie, pasek od spodni, dwa gwoździe, kilka ulotek przyniesionych ze sklepu, patyk znaleziony na spacerze w lesie, pusta buteleczka po szamponie do włosów, kluczyk od starej kłódki od piwnicy.

 

Wymieniamy przedmioty i zastanawiamy się wspólnie z dzieckiem, do której grupy je zaliczymy. Z czego wykonane są te przedmioty?

 

Zadajemy dziecku pytania:

 

  1. Co znaczy, że Stefek to zbieracz?
  2. Dlaczego mama mówi, że Stefek to chomik?
  3. Co chłopiec postanowił zrobić?
  4. Jak myślisz, jak mogła się zakończyć historia Stefka ze sprzątaniem szuflad?

 

14.05.2020r.

Drodzy Rodzice, dziś poćwiczymy nasze buzie z osiołkiem.

Osiołek

            Na polanie bardzo smacznie spał sobie osiołek (udajemy chrapanie). Gdy nastał ranek, osiołek się zbudził, bardzo szeroko otworzył swoją buzię i ziewnął (ziewamy, otwieramy szeroko buzię). Nagle poczuł się głodny. Nabrał więc sporo trawy do pyska (otwieramy i zamykamy usta) i dokładnie zaczął żuć (zamykamy buzię i udajemy żucie). Po swoim śniadaniu osiołek oblizał ząbki, żeby były czyste – każdy ząbek po kolei (przesuwamy językiem po zębach). Jedno źdźbło przykleiło się do podniebienia, trzeba je koniecznie oderwać (przesuwamy językiem po podniebieniu – powtarzamy kilka razy). Najedzony osiołek pobiegał (kląskamy) po polance i poskakał – raz w górę (język do nosa), raz w dół (język na brodę, buzia szeroko otwarta). Gdy poczuł się zmęczony, poszedł do strumyka i napił się wody (udajemy picie wody, wysuwamy języczek). Przed nocnym spaniem dokładnie umył każdy ząbek (językiem przesuwamy po wewnętrznej i zewnętrznej ścianie zębów), umył też policzki (językiem przesuwamy po wewnętrznej stronie policzków). Umyty osiołek poszedł spać (chrapanie).

Historyjka pochodzi z książeczki I. Rutkowskiej – Błachowiak pt. Gimnastyka buzi na wesoło

 

13.05.2020r.

Dziś pobawimy się w odgadywanie zagadek.

Posłuchajcie, jaką głoskę słychać na początku odgadniętego wyrazu?

Latem w ogrodzie

wyrósł zielony.

A zimą w beczce,

leży kiszony. (ogórek)

Gdy je dzik pod dębem znalazł,

z apetytem schrupał zaraz. (żołędzie)

Stoją sobie rzędem

pośrodku ogrodu

kolorowe domki

zawsze pełne miodu. (ule)

Leży ponad rzeką

po to, żebyś mógł

przejść sobie przez wodę

i nie zmoczył nóg. (most)

Wisi gruszka u sufitu

nie masz na nią apetytu.

Bo nie służy do jedzenia,

tylko ciemność

w jasność zmienia. (żarówka)

Starszaków możemy dodatkowo zapytać, jaką głoskę słyszą na końcu odgadniętego słowa.

Posłuchajcie zagadek zadawanych przez misia:

https://www.youtube.com/watch?v=qDNPoQ8qVhc

https://www.youtube.com/watch?v=0vmCnHa_FDE

https://www.youtube.com/watch?v=cREvaxgfsw8

Możemy sami również powymyślać zagadki.


12.05.2020r.

Zapraszam na ćwiczenia buzi i języka:

https://www.youtube.com/watch?v=BbVZXyoz-L4

Jak już buźki są dobrze rozgrzane, możemy poćwiczyć łamańce językowe.

Ha – ha, ha – ha, tamten hamak

Chyba mały Jaś połamał.

Ucha – ucha – ucha,

Była w nim poducha.

Uch – uch – uch, uch – uch,

Jaś w poduchę buch!

I wyleciał puch!


Znużony żółw

Żółw na rzeką był. Narzekał,

że go nuży taka rzeka.

Żółw od rzeki woli morze,

bo żółw w rzekach pływa gorzej.

Jak nie może, to kałuże,

byle odpowiednio duże.

 

M. Galewska – Kaustry i E., W. Szwajkowscy Wierszyki ćwiczące języki

Słonie

Bum! Bum! Bum! Bum!

Maszeruje słoni tłum.

Bach! Bach! Bach! Bach!

Wielkie słonie, że aż strach!

Bom! Bom! Bom! Bom!

Aż się trzęsie cały dom!

Buch! Buch! Buch! Buch!

Słoń przewrócił się na brzuch.

K. Kiełbasiński, Łamańce językowe

 

11.05.2020r.

Dzień dobry, dziś wracają do nas odgłosy zwierzaków. Poćwiczymy uwagę słuchową, wrażliwość słuchową, uważne słuchanie tekstu, rozwiniemy mowę opowieściową. Czytamy dziecku tekst pt. Powitanie dnia.

Powitanie dnia

            Promyk słońca wpadł do kurnika. Kury jeszcze spały. Kogut otworzył jedno oko, ale szybko je zamknął. Uparty promyk świecił coraz mocniej. Zbudził śpiocha kogutka. Kogut rozprostował skrzydła i zapiał głośno (a jak?). Kury zbudziły się i wołały (a jak?). Przez otwarte okno wyskoczył kogut na podwórko, a za nim kury. Burek też się obudził, zaszczekał, jak by chciał wszystkim oznajmić, że on tu jest gospodarzem. Wyszedł także kot ze swej kryjówki. Już krowy porykują i konie parskają. Czy umiesz naśladować te wszystkie głosy?

Rozmawiamy z dzieckiem na temat tekstu, pytamy, jakie zwierzątka wystąpiły, jakie wydają odgłosy? Kto pierwszy się obudził, kto następny. A kto myśli, że jest gospodarzem? Naśladujemy odgłosy występujących w tekście zwierząt.

Tekst pochodzi z książki G. Demel pt. Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola

https://www.youtube.com/watch?v=QPqALIknKwY

Słuchamy piosenki o kurce i rozmawiamy o jej treści. Kto jest bohaterem piosenki? Co się przytrafiło kurce? Co robiły inne zwierzątka?

 

8.05.2020r.

Dziś nadal ćwiczymy samogłoski. Na początek czytamy dziecku wierszyk o samogłosce e.

Głoska e

Kto to słyszał, kto już wie?

Słychać wkoło głoskę e.

Głoska woła: „Chcę do Eli!

Niech mnie Ela rozweseli!

Jestem głoską e!”

Kto to słyszał, kto już wie?

Słychać wkoło głoskę e.

Ewelinka się raduje,

Ewa też się dobrze czuje

z samogłoską e.

Wierszyk pochodzi z książeczki M. Barańskiej pt. Dźwięki mowy, rytm i ruch

Po wysłuchaniu, zadajemy dziecku pytanie, jaką głoskę najczęściej słyszało w wierszyku? Z kim chce się spotkać głoska /e/? Co ma zrobić Ela? Co to znaczy: radować się? Kto się raduje?

Następnie oglądamy filmik z sową i filmik z panią Magdą. Możemy poszukać słów, które zaczynają się na poszczególne samogłoski. Możemy na osobnych kartkach zapisać wszystkie samogłoski ustne i zapoznać z nimi dziecko.


7.05.2020r.

Dzień dobry, na dzisiejszych zajęciach poćwiczymy samogłoski. Czytamy dziecku wierszyk pt. Ziewanko. Wierszyk możemy przeczytać dziecku jeszcze raz wieczorem przed pójściem spać.

Ziewanko

Ziewa laleczka, ziewa miś –

Oooo….

Och, jacy wszyscy zaspani dziś!

Za oknem srebrne gwiazdy ziewają.

Ooo….

-Spać już! Spać pora! – przypominają

Ooo….

Leży już śpiący miś – ziewadełko

Oooo….

Pod ciepluteńką miękką kołderką.

Oooo….

I grzecznie kładzie się do łóżeczka

Ooo…

Ziewając głośno mała laleczka.

Ooo…

Ciiii, ziewadełka! Cichutko, ciiii

Ooo….

Już każdy słodko w łóżeczku śpi.

Ooo….

 

B. Bonik, Tropem dźwięków i odgłosów

Ziewamy razem z misiem i lalą, otwieramy szeroko buzię, układamy usta w kółeczko oooooo. Lala i miś śpią ciiiiiii – powtarzamy dźwięk. Śpiewamy lali i misiowi kołysankę Aaaa - aaa - aaa. 

Polecam również zabawę z samogłoskami z panią Magdą:

https://www.youtube.com/watch?v=zy79IP8oH9s

 

06.05.2020r.

Dziś zachęcam Państwa do ćwiczeń z tekstem. Czytamy dziecku opowiadanie o panu Michale i rozmawiamy na temat przeczytanego tekstu. Zadajemy pytania. Jeśli dziecko ma problem z zapamiętanie informacji, czytamy opowiadanie jeszcze raz.

Ciekawska mysz

            Zawsze w soboty pan Michał robi solidny porządek w swojej szafie. Rozkłada i przekłada koszule, wietrzy kożuchy i płaszcze. Liczy szaliki i rękawiczki, czyści kalosze żony, przymierza kapelusze dziadka. Tym razem jednak zdarzyło się coś nieoczekiwanego. Otóż w pewnym momencie, składając chusteczki, pan Michał usłyszał podejrzany szelest. Wkrótce zauważył małą, szarą mysz, która z ciekawością przyglądała mu się z niewielkiej dziury w ścianie. Pan Michał zatrząsł się z przerażenia. Od dzieciństwa bowiem panicznie bał się wszelkich gryzoni. Gorączkowo myślał, co zrobić w tej sytuacji. W końcu wpadł na desperacki pomysł. Postanowił zasłonić dziurę w ścianie tak, żeby mysz już nigdy nie mogła wyjść na zewnątrz. Rozejrzał się po pokoju. Najbardziej do tego celu nadawała się właśnie szafa. Z wielkim trudem zaczął ją więc przesuwać. Po chwili szafa stała już na nowym miejscu, a zasapany pan Michał szalikiem ocierał pot z czoła. Potem wrócił do sortowania chusteczek w szufladach.

            Po godzinie drzwi szafy niespodziewanie zaskrzypiały i przez szparę między nimi… wyjrzała mysz. Pan Michał z wrażenia aż zdrętwiał. Przezwyciężając swój strach, podszedł do szafy, by ją otworzyć. Wówczas zauważył solidną dziurę w tylnej ścianie mebla. Sprytna mysz przegryzła ściankę szafy, by znów móc obserwować pana Michała. Ciekawe, co teraz zrobi pan Michał?

Pytania do tekstu:

  1. Co pan Michał robił zawsze w soboty?
  2. Kto podglądał pana Michała?
  3. Co zrobił pan Michał, aby pozbyć się myszy?
  4. W jaki sposób mysz wydostała się z pułapki?
  5. Jaki może być ciąg dalszy opowieści o panu Michale?

Opowiadanie pochodzi z książeczki L. Jaroch-Połom Bajeczki logopedyczne

 

05.05.2020r.

Dziś usprawniamy buzię i język z chomikiem Bzikiem (wyobrażamy sobie, że zęby to kratki w klatce, a nasz język to chomik).

Chomiki to gryzonie nocne, które przesypiają całe dnie. Naszego Bzika możemy więc obudzić wieczorem. Zaspany chomik się przeciąga (zapieramy końcówkę języka o dolne zęby, buzia szeroko otwarta, język odchyla się, powtarzamy kilka razy). Chwilę po przebudzeniu Bzik zaczyna upominać się o jedzenie stukając w kratki (stukamy językiem o wewnętrzną część zębów, pilnujemy, by Bzik nie wyszedł z klatki). Nie pozwólmy mu czekać długo i od razu wsypmy mu do klatki ziarenka (dmuchamy – wdech nosem, usta zamknięte, powtarzamy kilka razy). Chomik szczęśliwy na widok jedzenia, już ćwiczy buzię, żeby zmieścić w pyszczku jak najwięcej (na zmianę uśmiechamy się i robimy dzióbek). Po ćwiczeniach warg Bzik wybiera najlepsze ziarenka z miseczki (język wyszukuje ziarenka na dnie buzi przy dziąsłach i u góry przy dziąsłach) i wpycha je do pyszczka, przez co śmiesznie nadymają mu się policzki (robimy baloniki z policzków). Oczywiście nasz pupil  nie zje wszystkiego naraz, ale schowa swoje skarby w zakątkach klatki (dotykamy językiem przy dolnych tylnych zębach). Później to, czego nie schował w zakamarkach klatki, Bzik zjada ze smakiem (mlaskamy). Teraz szczęśliwy chomik może się trochę pobawić (pamiętamy, że język – chomik nie wychodzi poza klatkę – zęby): najpierw biega po całej klatce (tańczymy językiem po podniebieniu), a potem biega w kółeczku (oblizujemy na przemian górne i dolne dziąsła). Po tak aktywnej zabawie w klatce chomik czuje prawdziwe zmęczenie (ziewamy): przeciąga się (zapieramy językiem o dolne zęby), wygodnie układa się na swoim legowisku i idzie spać (układamy język na dole buzi przy szeroko otwartych ustach).

M. Kloc Historyjki logopedyczne z ćwiczeniami artykulacyjnymi

 

 

4.05.2020r.

Dzień dobry, na dzisiaj przygotowałam kilka wesołych wierszyków o zwierzakach. Polecam!

Witam pana, panie kocie!

Co pan robi tam na płocie?

Może zejść by pan już chciał?

Miau – miau – miau!

Miau – miau – miau!

 

Panie piesku! Panie psie!

Chcę przywitać z panem się!

Czy zjeść kość pan chęć by miał?

Hau – hau – hau!

Hau – hau – hau!

 

Witam panią, pani kurko!

Lśni u pani każde piórko!

Elegancja – to jest to!

Ko – ko – ko!

Ko – ko – ko!

 

Cześć kurczaczki, cześć maluszki!

Macie tłuste żółte brzuszki!

O czym kurczak śni, gdy śpi?

Pi – pi – pi!

Pi – pi – pi!

 

Mój kogutku – pomalutku!

Czemu grzebiesz tam w ogródku?

Czy nie lepiej ci w kurniku?

Kukuryku!

Kukuryku!

Można wybrać jeden wierszyk i nauczyć się go na pamięć.

Wierszyki pochodzą z książeczki pani B. Bąk Tropem dźwięków i odgłosów

 

Kwiecień (pobierz)

Marzec (pobierz)

 

 

PEDAGOG

EWA ROGALSKA

 

29. 05

 

Ćwiczenia ruchowe dla dzieci.

Nareszcie mamy swobodę poruszania się i możecie Państwo spędzać czas w parku, lesie i na plaży. Ten czas można urozmaicić ćwiczeniami, które oprócz waloru zabawowego, mogą wpływać na ogólną sprawność Waszego dziecka. 

Dobrze jest prowadzić te formy zabawy z zaprzyjaźnionymi dziećmi, czyli w grupie, albo angażując wszystkich członków rodziny.

Zajęcia ruchowe dla przedszkolaków muszą rozbudzać ciekawość oraz charakteryzować się dynamiką. Eksperci ze szkółki sportowej Kick in English przygotowali opisy zabaw, które mogą być wykorzystywane zarówno przez trenerów na zajęciach, jak i rodziców podczas zabaw z dziećmi w parku.

Berek inaczej niż zwykle

Zaczynamy od zabawy w berka - trochę innego od standardowej jego wersji. Jednak zasady pozostają niezmienne - biegać, łapać i nie dać się złapać!

Ogonki (berek) - często bardzo lubiana przez dzieci  zabawa. Każdy uczestnik ma ogonek (szarfę wsadzoną z tyłu za gumkę od spodenek). Na komendę rodzica/opiekuna, dzieci się rozbiegają w różnych kierunkach. Zabawa polega na tym aby złapać jak najwięcej ogonków i nie stracić przy tym swojego. Opcjonalnie - każde dziecko ma dwa ogonki. Alternatywą może być wyłapanie ogonków rodzica/opiekuna.

Rybak i jego sieć (berek) - dwoje lub troje dzieci są rybakami - łapią się za ręce, tworząc tym samym sieć. Reszta dzieci to ryby, które swobodnie pływają (różnymi stylami) w morzu. Rybacy (połączeni za ręce) łapią ryby. Rybka, która zostanie złapana - przyłącza się do sieci i od tej pory pomaga łapać kolejne ryby. Wygrana (niezłapana) rybka dobiera sobie dwójkę dzieci i tworzą sieć by znów wyłapać wszystkie pływające stworki.

Pająk i muchy

Jedno dziecko zostaje pająkiem. Reszta jest muszkami. Muszki swobodnie latają. Rodzic/opiekun nagle woła: UWAGA PAJĄK, po czym muszki stają nieruchomo. Pająk chodzi i przygląda się muszkom, a która z nich się poruszy - idzie do sieci (wydzielone i oznaczone miejsce). W związku z tym, że każde dziecko chce być pająkiem, dajemy im taką możliwość (w większych grupach możemy mieć dwa pajączki jednocześnie).

Superman

Jest to zabawa na refleks i równowagę. Dzieci biegają swobodnie z piłkami a na komendę rodzica/opiekuna: SUPERMAN!, dzieci kładą się na piłce (brzuch na piłce), wyciągając proste nogi do tyłu i jedną rękę wyprostowaną do przodu (znak Supermana). Warto pamiętać o krótkim wprowadzeniu do tematu 'Super Bohaterowie' i wypytać dzieci o ich ulubione postacie i opinię na temat Supermana.

Żółw i tygrys

Wiadomo, że żółw jest powolny a tygrys raczej by nas dogonił. Na komendę rodzica/opiekuna: TYGRYS, dzieci biegają szybko, a na komendę: ŻÓŁW –bardzo wolno.

Ręka, Noga, Anatomia

Zabawa wymaga znajomości części ciała, takich jak łokieć, kolano, ale można poprzestać na prostszych jak np. głowa, ręka, noga. Rodzic/opiekun daje sygnał BIEGAMY i dzieci zaczynają się poruszać w wyznaczonym polu. Na komendę STOP, każde dziecko zatrzymuje się obok rozstawionych na podłodze znaczników(talerzyków lub pachołków). Następnie rodzic/opiekun mówi czym należy dotknąć znacznik, a dzieci wykonują polecenie.

Ćwiczenie to można wykonywać z piłkami (w starszych grupach). Na komendę STOP, dzieci zatrzymają piłkę wskazaną przez rodzica/opiekuna częścią ciała.

Alternatywą może być poruszanie się trzymając jednocześnie za odpowiednią część ciała (na komendę rodzica/opiekuna) - np. za kolano lub dużego palca u prawej nogi.


28. 05

 

PRACA Z DZIECKIEM W DOMU – FUNKCJE WZROKOWE, KOORDYNACJA WZROKOWO – RUCHOWA I ORIENTACJA PRZESTRZENNA

Proponowane zabawy przeprowadzamy z dzieckiem będąc również ich uczestnikiem, na zmianę z dzieckiem. W początkowej fazie pozwalamy dziecku wygrywać, aby zachęcić je do zabawy. W późniejszym etapie powinno jednak uczyć się radzenia sobie z porażką.

1. Składanie pociętych obrazków ze wzorem i bez wzoru.

Wersja A

Przygotowujemy dwa identyczne obrazki. Jeden z nich tniemy na 3 równe części. Drugi obrazek zostawiamy na wzór. Podajemy dziecku pocięty obrazek i prosimy o ułożenie go zgodnie ze wzorem. Gdy dziecko radzi sobie z 3 elementami przechodzimy do obrazka który tniemy na 4 i więcej części.

Wersja B

Omawiamy z dzieckiem obrazek a następnie tniemy go na części (zaczynając od 3, 4 części, potem coraz więcej) i prosimy o ułożenie obrazka z pamięci.

2. Składanie pociętych figur z papieru (kwadrat, koło, trójkąt, prostokąt, romb).

Należy wyciąć (np. z brystolu) po 4 każdego rodzaju figur, najlepiej każdy rodzaj innego koloru i dość duże. Zostawiamy po jednej figurze na wzór pozostałe rozcinamy na 4, 6, 8, 10 części. Kładziemy przed dzieckiem kolejno całe figury i jej pocięte najpierw na 4, potem 6 i więcej części prosząc aby ułożyło je w całe figury. Zabawę można kontynuować tnąc figury na coraz drobniejsze elementy.

W podobny sposób można utrwalać z dzieckiem litery które poznaje. W tym celu rysujemy mu na kartoniku literę (dużą i małą), którą aktualnie poznaje a następnie rozcinamy kartonik na coraz więcej części. Dziecko składa litery ze wzorem a następnie bez wzoru. 

3. Układanie figur z patyczków lub klocków.

 Przygotowujemy około 60 patyczków. Zabawa polega na układaniu z patyczków modeli różnych figur. Gdy dziecko poznaje litery może układać z nich litery.

4. Wyszukiwanie różnic na obrazkach.

Tego typu ćwiczenia można znaleźć w gazetkach, bajeczkach dziecięcych. Możemy też spróbować wspólnie z dzieckiem narysować dwa takie same obrazki. Do jednego z nich, bez wiedzy dziecka, dorysowujemy szczegóły których nie ma na drugim i prosimy je o znalezienie różnic lub dorysowanie brakujących elementów.

5. Zapamiętywanie szczegółów na obrazku.

Pokazujemy dziecku przez chwilę obrazek i prosimy aby zapamiętało jak najwięcej szczegółów. Następnie zasłaniamy obrazek i prosimy dziecko o wymienienie tego co zapamiętało. Za każdy prawidłowo zapamiętany element z obrazka otrzymuje nagrodę w postaci np.: kasztana, guzika… Na koniec przelicza ile udało mu się zebrać punktów. Kto ma więcej a kto mniej. W tym celu układamy zebrane nagrody przyporządkowując elementy zebrane przez wszystkich graczy. Pytamy ile jest elementów u każdego, kto ma więcej, kto mniej, o ile więcej, o ile mniej. Ważne aby elementów nie było zbyt dużo ale do zakresu w jakim dziecko potrafi liczyć, 6 – 7 latek najczęściej do 10.

6. Układanie puzzli.

Zaczynamy od niewielkiej ilości elementów z którymi dziecko poradzi sobie do coraz bardziej skomplikowanych obrazków. W przypadku trudności wspieramy dziecko niewielką pomocą aby zachęcić je do kontynuowania zadania i doprowadzania pracy do końca..

7. Utrwalanie liter.

Każdą nową literę którą dziecko poznaje rysujemy na kartce z czystego zeszytu lub brystolu - litera duża, mała, pisana flamastrem, pismem pisanym. Obok dziecko rysuje przedmiot zaczynający się na daną literę. Ważne jest aby był to ten sam przedmiot co w książeczce dziecka do nauki liter. Kartkę wywieszamy nad biurkiem dziecka aby mogło w każdej chwili korzystać z podpowiedzi w postaci obrazka z literą.

Prosimy dziecko o wyszukanie danej litery w krótkim tekście przygotowanym w tym celu z wyciętej gazety, czasopisma dziecięcego…Zadaniem dziecka jest wyszukanie dużych, małych liter.

Następnie dziecko liczy ile jest dużych, ile małych liter, ile jest dużych i małych razem.

8. Wyszukiwanie liter.

Na kartce papieru piszemy daną literę, którą aktualnie ćwiczymy ( dużą, małą) po kilka razy, uzupełniamy kartkę zestawem innych liter, mogą być takie których dziecko jeszcze nie zna. Zadaniem dziecka jest znalezienie wybranej litery dużej, małej, policzenie ile jest dużych, ile małych, ile razem.

9. Dobieranie takich samych sylab.

Przygotowujemy na kartonikach różne sylaby część z nich podwójnie

(zaczynamy od krótkich sylab np.: ba, ta, ma, wa…) Zadaniem dziecka jest wyszukanie takich samych i dobranie ich w pary. Podobnie można zrobić z rozsypanką wyrazową, dobieramy krótkie wyrazy typu – kot, but, dom, oko, nos….

10. Różnice w wyrazach.

Wypisujemy dziecku pary wyrazów i pytamy czym się różnią.

Np.: okno – oko, Tom – tom, ulica – stolica,

dom – dym, ziele – ciele,

sól – ból, pąk – bąk,

11. Podejmowanie prób czytania liter, sylab, krótkich, prostych wyrazów zaczynając od 3 literowych typu – kot, oko, kos, nos….

12. Gry „ Super pamięć”

Duży zestaw tego typu gier jest do kupienia w sklepach. Można też samodzielnie wykonać taką grę wspólnie z dzieckiem. W tym celu przygotowujemy jednakowe kartoniki ( np.: 3x3 cm.) i naklejamy lub rysujemy po dwa takie same obrazki. Możemy wykonać super grę z literkami pisząc na kartonikach litery np.: na jednym dużą, na drugim małą lub na obu kartonikach literę dużą i małą razem. Kartoniki układamy na stole obrazkami do dołu. Każdy z graczy podnosi po dwa obrazki, gdy są inne stara się zapamiętać co na nich było i odkłada je na to samo miejsce, kiedy są takie same zabiera je jako swoją wygraną. Kiedy wszystkie obrazki są odkryte każdy z graczy liczy ile zebrał par obrazków ( nauka pojęcia – para ), kto ma więcej, kto mniej.

13. Układanie z podanych wyrazów zdań.

Przygotowujemy dziecku na kartonikach wyrazy z których ma ułożyć zdania np.: kot, To,

dom, To, Ali,

do, lasu, Dzieci, idą,

mucha, koło, Lata, ucha…

Podajemy po zestawie wyrazów do jednego zdania.

ORIENTACJA PRZESTRZENNA

- Prosimy dziecko o narysowanie koła. Następnie polecamy aby z prawej strony narysowało większe koło z lewej mniejsze.

- Polecamy dziecku narysowanie postaci ludzkiej. Przypominamy – nie zapomnij o prawym i lewym uchu, prawym i lewym oku, prawej i lewej ręce, prawej i lewej nodze…

- Rysujemy dziecku domek na środku kartki i prosimy o dokończenie obrazka zgodnie z poleceniem:

- narysuj na obrazku dym z komina,

- w oknach firanki,

- obok domu, z prawej strony drzewo liściaste,

- z lewej strony drzewo iglaste i płotek,

- przed domem rzeczkę i ścieżkę do niej,

- nad domem słonko i chmurki…

- Polecamy dziecku żeby narysowało na środku kartki stół i prosimy o zaprojektowanie jego na swoje urodziny:

- na stole narysuj tort,

- obok tortu wazon z kwiatami,

- na torcie zapal świeczki ( tyle ile dziecko ma lat),

- pod stołem narysuj 3 paczki z prezentami,

- obok stołu ustaw 2 krzesła,

- nad stołem namaluj żółtą lampę,

- z prawej strony namaluj 4 kolorowe baloniki,

- z lewej strony zawieś obrazek i dzwoneczek,

- pod stołem namaluj dywan.


- Zabawa dla obu rąk – przygotowujemy dziecku kartkę z zaznaczoną gwiazdka u góry na środku kartki. Podajemy dziecku pisaki jeden do prawej drugi do lewej ręki i prosimy żeby przyłożyło je do miejsca oznaczonego gwiazdką. Z tego miejsca obu rękoma ma rysować ukośne linie – rysując drzewko choinkowe. Gałęzie z prawej strony ma ozdobić 5 żółtymi bombkami a z lewej 6 gwiazdkami.

 


20. 05. 2020


Szanowni Rodzice!

Dzisiaj proponuję Państwu zabawy, które wpływają na rozwój społeczny i emocjonalny dziecka.

Proponowane zabawy odnoszą się do zasobów rodzinnych i budują świadomość dziecka w zakresie jego przynależności do rodziny, świadomości bycia jednym z grupy ludzi, którzy tę rodzinę tworzą i budowania więzi, tych wyjątkowych, bo łączących pokolenia. Oczywiście zabawy, którym dzieci mogą sprostać, dzięki wspólnej pracy z rodzicami bądź opiekunami.

Zapraszam

  1. Drzewo genealogiczne

Ciekawym, pouczającym i twórczym wyzwaniem dla całej rodziny będzie wspólne stworzenie familijnego drzewa genealogicznego.

Do jego wykonania potrzebny będzie duży arkusz sztywniejszego papieru (dobrze sprawdzi się brystol) i, oczywiście, zdjęcia (lub ich kserokopie,które można pokolorować). Przyklejamy fotografie od dołu (zaczynając od dzieci – najmłodszego pokolenia), podpisujemy (bądź pozwalamy dziecku się podpisać) imieniem nazwiskiem i datą urodzenia. Następnie umieszczamy na drzewku kolejne osoby. Jeśli aktualnie brak zdjęć poszczególnych członków rodziny, te osoby dorysowujemy (podobnie z prapraprapra... dziadkami, których fotografii nie posiadamy). Pracę wspólnie ozdabiamy w sposób dowolnie wybrany. Ukończone dzieło możemy nawet oprawić i powiesić na ścianie.

  1. Osobista oś czasu

Kształtuje samoświadomość, poczucie upływającego czasu, własnej odrębności ale i przynależności społecznej.

Przeznaczcie jedną ścianę na oś czasu. Przymocujcie do niej długi pas papieru na szerokość ok. 50 cm., podzielcie go poziomą linią. Na górnej części wpiszcie ważne daty: urodzenia, pierwsze kroki, pierwszy ząb... nauka jazdy na rowerze, impreza urodzinowa, wycieczka, wakacje u babci...

Zapytaj dziecko, jakie momenty pamięta najlepiej, które uważa za ważne.

Następnie poproś, by poniżej kreski pod datą zilustrowało dane wydarzenie, wkleiło zdjęcie, przyczepiło pamiątkę.

  1. Poszukiwanie rodzinnych skarbów

Znakomita zabawa na wszelkie rodzinne zgromadzenia i święta. Doskonała okazja do zaangażowania dzieci w poszukiwanie skarbów rodzinnych - historyjek, sekretów i obyczajów.

Przed przystąpieniem do gry przygotuj listę pytań, które pomogą odkryć nie znane dotąd  lub zapomniane fakty.

Poniżej kilka propozycji:

Ile lat ma najstarszy żyjący krewny?

Jak nazywali się nasi prapradziadkowie?

Kto w rodzinie ma najwięcej dzieci?

Kto z naszej rodziny popadł w tarapaty robiąc coś niebezpiecznego/ bohaterskiego?

Kto z rodziny opowiada najlepiej dowcipy?

Jaka jest najśmieszniejsza anegdotka o naszej rodzinie?

Jakie piosenki najbardziej lubią twoi dziadkowie?

  1. Rodzinny gest

Wymyślcie swój tajemny gest, który będzie znać tylko wasza rodzina.

Wasz sekretny gest może składać się z szeregu ciekawych ruchów - klaśnięcia, pstryknięcia palcami, mrugnięcia...wszystko zależy od waszej fantazji.

Posługujcie się nim, gdy się witacie, żegnacie lub mówicie sobie dobranoc.

 


15. 05. 2020r.


Dzieci a koronawirus. To warto wiedzieć

Wszyscy żyjemy obecnie jednym tematem - koronawirusem. Szerząca się na całym świecie pandemia, ogromna ilość zachorowań i duża liczba ofiar śmiertelnych, budzą zrozumiały niepokój. Boimy się zakażenia, często myśląc w tym kontekście nie o sobie, lecz o naszych najbliższych, a przede wszystkim o dzieciach. I choć dzieci infekcję koronawirusem zwykle przechodzą łagodnie, mogą stanowić największą bezobjawową grupę zarażonych.

Dzieci a koronawirus. To warto wiedzieć

 

Czym jest koronawirus i jakie są objawy zakażenia?

Koronawirusy są to drobnoustroje chorobotwórcze odpowiadające za różnego rodzaju infekcje układu oddechowego i pokarmowego. Pierwsze koronawirusy odkryto w latach 60 ubiegłego wieku i były to patogeny wywołujące przeziębienia o łagodnym charakterze. Dopiero w roku 2002 zidentyfikowaliśmy wysoce śmiertelną odmianę koronawirusa SARS, powodującą ostrą niewydolność oddechową.

Panujący obecnie koronawirus SARS-CoV-2 pojawił się po raz pierwszy w listopadzie 2019 r w mieście Wuhan w środkowych Chinach i od tego momentu opanował prawie cały świata. Zakażenie tym wirusem może skutkować ostrą chorobą układu oddechowego COVID-19. Większość przypadków zakażenia SARS-CoV-2 ma jednak łagodny przebieg. Do typowych objawów choroby należą suchy kaszel, gorączka, płytki oddech oraz uczucie rozbicia i zmęczenia. Rzadziej pojawiają się ból gardła, katar i kichanie czy biegunka. Chorzy skarżą się również na utratę zmysłu smaku i węchu. Objawy zakażenia u dzieci, o ile w ogóle się pojawią, są podobne do objawów u dorosłych. W ciężkich przypadkach zakażenia może dojść do zapalenia płuc i ostrej niewydolności oddechowej, posocznicy i wstrząsu septycznego.

Dane WHO z 3 marca 2020 roku mówią o śmiertelności na poziomie 3,4 proc. Koronawirusy rozprzestrzeniają się drogą kropelkową. Ma to miejsce wówczas, gdy do błon śluzowych ust nosa czy oczu osoby zdrowej dostaną się wirusy przy kontakcie z osobą zakażoną. Wirusy znajdują się w wydychanym przez osoby chore powietrzu, a w dużych ilościach w aerozolu, który wokół siebie rozpylamy podczas kaszlu i kichania. Do zakażenia może również dojść pośrednio przez przeniesienie dłońmi wirusów z przedmiotów, które wcześniej dotykały osoby zakażone lub po prostu na nich osiadły.


Jak chronić swoje dziecko przed zakażeniem?

Z obserwacji zachorowań na świecie wynika, że do zakażenia SARS-CoV w populacji dziecięcej dochodzi znacznie rzadziej, a przebieg choroby jest zdecydowanie łagodniejszy niż u osób dorosłych. Dane pochodzące z Chin mówią, że na 45000 potwierdzonych zachorowań tylko 2 proc. dotyczyło osób poniżej 18. roku życia, a dzieci do 10 roku tylko 1 proc. Z drugiej strony, badania wykazują również, że dzieci o wiele częściej przechodzą zakażenie koronawirusem bezobjawowo. W związku z tym możliwe jest, że powyższe dane są przekłamane - w związku z tym, że objawy nie występują, dzieci rzadziej się testuje, a co za tym idzie, rzadziej figurują w statystykach zakażonych.

Foto: Catherine Delahaye / Getty Images

Nie zmienia to faktu, że dzieci należy chronić przed potencjalnym zakażeniem, ponieważ nigdy nie mamy pewności, w jaki sposób ono przebiegnie. Co więcej, dzieci przechodzą bezobjawowo COVID-19 mogą zarazić na przykład dziadków, dla których infekcja będzie o wiele bardziej dotkliwa. Przede wszystkim chrońmy dziecko przed ewentualnym kontaktem z osobą zakażoną. Ponieważ nigdy nie możemy mieć stuprocentowej pewności, że dana osoba nie jest nosicielem, ograniczmy dziecku kontakt z innymi osobami poza domownikami, nawet jeżeli są to ukochani dziadkowie. Nauczmy dziecko dbać higienę rąk. Pokażmy dziecku, jak prawidłowo myć ręce i często róbmy to razem, aby podkreślić jak jest to ważne. Wytłumaczmy również, dlaczego zanim dotknie buzi, nosa czy oczu musi najpierw starannie umyć rączki. Wychodząc na spacer, nie zapominajmy o masce dla najmłodszych. Zadbajmy o fajny wzór, dzięki czemu maluch będzie ją chętniej nosił. Jeżeli mamy do czynienia ze starszym dzieckiem, nauczmy je jak prawidłowo nakładać i zdejmować maseczkę. I oczywiście w tym czasie szczególnie zadbajmy o układ odpornościowy dziecka. Zdrowa dieta, bogata w witaminy i minerały, naturalne probiotyki, a do tego aktywność fizyczna, właściwy odpoczynek i unikanie sytuacji stresowych, na pewno w tym pomogą.


Jak postępować w przypadku objawów choroby?

Gdy u dziecka pojawią się objawy podobne do symptomów przeziębienia czy grypy, które są bardzo podobne do objawów wywołanych przez koronawirusa, nie musi to od razu oznaczać że u dziecka doszło do zakażenia SARS-CoV-2. Możesz podać dziecku środek, który te objawy złagodzi, np. ibuprofen. Działa on przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Pomoże przy bólu gardła czy głowy i obniży temperaturę ciała. Jeżeli masz podejrzenie, że dziecko mogło mieć kontakt z osobą zakażoną, a ponadto objawy nie ustępują, jak najszybciej skontaktuj się telefonicznie z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną (każda z nich posiada dyżurny telefon alarmowy) lub z ogólnopolską infolinią NFZ (800-190-590). Do czasu otrzymania pomocy odizoluj siebie i dziecko od innych osób.

Materiał powstał we współpracy z partnerem

 

7. 05. 2020

Drodzy Rodzice Dzieci z grup Sówki i Muszelki

Przesyłam Państwu karty pracy, które mogą pomóc w przygotowywaniu Waszych dzieci do nauki pisania. Są to ćwiczenia grafomotoryczne, które rozwijają również koncentrację, analizator wzrokowy i koordynację wzrokowo-ruchową.

Proszę pamiętać o zachęcaniu dzieci do ćwiczeń, nie oceniać, chwalić za wysiłek i motywować do powtarzania ćwiczeń wg zasady: TRENING CZYNI MISTRZA!

Powodzenia 

KARTY PRACY (POBIERZ)


6. 05. 2020

 

12 sposobów na wychowanie dziecka, by było pewne siebie

 

Pewność siebie jest jednym z największych darów, jakie rodzice mogą przekazać dziecku. Carl Pickhardt, psycholog i autor 15 książek o wychowywaniu uważa, że dziecko, któremu brakuje pewności siebie, nie będzie chciało stawiać sobie nowych wyzwań.

Obawa przed porażką może być poważną przeszkodą w budowaniu kariery. Ważnym zadaniem rodziców jest - jak pisze Pickhardt - zachęcać i wspierać dzieci, gdy próbują stawiać czoła trudnym zadaniom.

 

Oto, jak to zrobić:

 

1. Doceń wysiłki dziecka, bez względu na to, czy osiągnie sukces, czy poniesie porażkę

 

Zdaniem Pickhardta: „Niezależnie od tego, czy twoje dziecko zdobędzie zwycięską bramkę dla drużyny, czy przypadkiem wykopie piłkę poza boisko, oklaskuj jego starania". Nigdy nie powinno czuć się zawstydzone tym, że próbowało.

 

Pickhardt wyjaśnia, że „na dłuższą metę konsekwentne, usilne starania bardziej zbudują pewność siebie niż sporadycznie osiągane sukcesy”.

 

2. Zachęcaj dziecko, by poszerzało swoje kompetencje

 

Zachęcaj dziecko, by robiło to, czym się interesuje, ale rób to bez wywierania zbyt wielkiej presji. Harmony Shu, utalentowana pianistka zaczęła grać, gdy miała zaledwie 3 lata. Pickhardt wyjaśnia, że „praktyka to lokata wysiłku w oczekiwanie, że nastąpi poprawa”.

 

3. Pozwalaj dziecku samodzielnie rozwiązywać problemy

 

Jeżeli będziesz wykonywać ciężką pracę za swoje dziecko, nigdy nie rozwinie ono swoich zdolności ani pewności siebie na tyle, żeby poradzić sobie z nimi samodzielnie.

 

Pickhardt wyjaśnia, że „pomoc rodzicielska może zablokować pewność siebie wywodzącą się z samodzielności i samodzielnego zrozumienia przez dziecko”. Lepiej, gdy twoje dziecko dostaje kilka czwórek i trójek, zamiast od razu same piątki, o ile faktycznie uczy się rozwiązywania problemów i pracuje nad tym.

 

4. Pozwól dziecku zachowywać się odpowiednio do jego wieku

 

Nie oczekuj od dziecka, by zachowywało się jak dorosły. Pickhardt twierdzi, że „dążenie do spełnienia oczekiwań związanych z dojrzałym zachowaniem, może obniżyć pewność siebie dziecka”.

 

5. Pobudzaj ciekawość dziecka

 

Czasami nieskończony strumień pytań ze strony dziecka może być uciążliwy, ale dziecko należy zachęcać, by je zadawało.

 

Paul Harris z Uniwersytetu Harvarda w wywiadzie dla The Guardian powiedział, że zadawanie pytań to ćwiczenie pomocne dla rozwoju dziecka, ponieważ oznacza, iż zdaje sobie sprawę z tego, że „jest wiele rzeczy, których nie wie (…), że istnieją niewidzialne światy wiedzy, w których jeszcze nie było”.

 

6. Unikaj działań „na skróty” albo robienia wyjątków dla dziecka

 

Pickhardt mówi, że „szczególne traktowanie może być odebrane jako brak wiary w dziecko”.

 

7. Nigdy nie krytykuj starań dziecka

 

Nic nie zniechęci twojego dziecka bardziej niż krytykowanie jego starań. Nigdy nie mów mu, że robi coś źle. Jeżeli twoje dziecko jest przerażone porażką, ponieważ obawia się twojego gniewu albo rozczarowania, nigdy nie będzie próbowało nowych rzeczy.

 

Pickhardt mówi, że „zazwyczaj krytyka ze strony rodziców obniża samoocenę i motywację dziecka”.

 

8. Błędy dziecka traktuj jako element nauki

 

Pickhardt pisze, że „uczenie się na błędach buduje pewność siebie”. Jednakże dzieje się tak jedynie, gdy rodzice traktują pomyłki jako okazję do nauki i rozwoju.

 

Nie bądźcie nadopiekuńczy wobec dziecka. Od czasu do czasu pozwalajcie, by coś mu nie wyszło oraz pomagajcie zrozumieć, w jaki sposób może następnym razem lepiej podejść do zadania.

 

9. Otwórz drzwi do nowych wyzwań i doświadczeń

 

Pickhardt twierdzi, że wy jako rodzice jesteście odpowiedzialni za „zwiększenie zaangażowania dziecka w życiowe sytuacje i doświadczenia tak, aby mogło rozwinąć pewność siebie w radzeniu sobie ze światem wokół niego”.

 

10. Naucz dziecko tego, co sam potrafisz

 

Dla swojego dziecka jesteś bohaterem - przynajmniej dopóki jest nastolatkiem. Wykorzystaj tę możliwość, by . Daj dobry przykład i bądź wzorem.

 

Pickhardt mówi, że dziecko, obserwując twoje sukcesy, łatwiej zdobędzie pewność siebie, wiedząc, że też może je osiągać.

 

11. Chwal dziecko, gdy przeżywa niepowodzenie

 

Życie nie jest uczciwe. Jest to trudne do przyjęcia, ale każde dziecko w pewnym momencie będzie musiało się o tym przekonać. Pickhardt mówi, że „gdy dziecko napotyka trudności, rodzice powinni wskazać mu, jak podołać tym wyzwaniom, co zwiększy ich hart ducha”. Ważne jest przypominanie, że każda droga do sukcesu jest pełna problemów.

 

12. Bądź stanowczy, ale niezbyt dosadny ani surowy

 

Gdy rodzice są zbyt surowi albo wymagający, dziecko może mieć mniejszą pewność siebie co do kierowania swoim życiem. Mówi, że „dziecko słuchające, co ma robić, może się zniechęcić do zdecydowanego działania”.

 

5. 05 wtorek  

 

Znaczenie zabaw ruchowych dla rozwoju dziecka 

Zabawy ruchowe są formą działalności charakterystyczną dla wieku przedszkolnego i wczesnoszkolnego, najbardziej odpowiadającą potrzebom dziecka, wynikającą z właściwości jego rozwoju. Ich różnorodność, wszechstronność oddziaływania oraz łatwość organizowania wysuwa je na pierwsze miejsce w pracy z dziećmi.

Rodzaje zabaw

Przede wszystkim jednak zabawy ruchowe mają dodatni wpływ na rozwój dziecka. Dają możliwość zaspokojenia naturalnej potrzeby ruchu, rozwijają sprawność ruchową, ćwicząc i doskonaląc takie elementy, jak: chód, bieg, podskok, rzut, wspinanie, pokonywanie przeszkód. Właśnie one stały się kryterium do podziału zabaw na kilka kategorii. Są to:

Zabawy orientacyjno-porządkowe


Przy omawianiu i organizowaniu zabaw i ćwiczeń ruchowych chodzi głównie o pobudzenie procesu myślenia. Dzieci uczą się reagować na różnego rodzaju bodźce: słuchowe (głos, instrumenty perkusyjne) i wzrokowe (ruchy rąk, kolory szarf, chorągiewek, tarcz itp.). Ten rodzaj zabawy jest często przygotowaniem do wszystkich innych zabaw ze względu na to, że pozwala odpowiednio ustawić grupę, podzielić dzieci na zespoły, wyuczyć najprostszych form zbiórek i ustawień: rzędem – w kolejce; dwurzędem z chwytaniem rąk – parami; po obwodzie koła – z trzymaniem się za ręce w chwili wiązania koła; w gromadce; w luźnym ustawieniu – w rozsypce. W grupach dzieci starszych stopniowo wprowadzamy element współzawodnictwa oraz staramy się skracać czas reakcji na różnorodne sygnały.

Zabawy z elementami równowagi

Zabawy i ćwiczenia z elementami równowagi wpływają na doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej. Wykonywanie tego typu ćwiczeń wymaga od dzieci koncentracji uwagi, spokoju, opanowania wewnętrznego. Można je prowadzić w różnorodnych postaciach i zmieniających się warunkach, z jednoczesnym przestrzeganiem zasady stopniowania trudności. Młodszym dzieciom dajemy proste formy zabaw, zadań spotykanych w życiu codziennym. Będą to przede wszystkim przejścia po ziemi z wprowadzeniem zwężenia terenu np. ślady na śniegu, wyznaczona na ziemi wąska dróżka. W miarę zdobywania umiejętności przez dzieci staramy się, aby były bardziej skomplikowane. Zabawy równoważne mogą polegać na przekroczeniu przyborów rozłożonych na podłodze, ziemi, nisko rozpostartych linek, czy przeszkód naturalnych w terenie, np. kopczyków piasku, śniegu. Zabawy te wymagają od dzieci odwagi, dlatego jednostkom mniej sprawnym należy udzielić pomocy, szczególnie przy ćwiczeniach na pewnej wysokości.

Zabawy z elementami czworakowania i pełzania

Chód na czworakach i pełzanie jest ćwiczeniem siły i przyczynia się do kształtowania postawy ciała (części lędźwiowej kręgosłupa i pasa barkowego). W czasie czworakowania i pełzania należy zwracać uwagę na właściwy układ ciała dziecka (przy wsparciu na całych dłoniach i na palcach stóp) oraz na odpowiednie tempo ruchu. Elementy czworakowania i pełzania w zabawie należy przeplatać momentami krótkiego wypoczynku.

Zabawy bieżne

Głównym składnikiem ruchowym tego typu zabaw jest bieg. Podczas zabaw bieżnych dziecko doskonali szybkość, zręczność, wytrzymałość. Podczas biegu pobudzana jest czynność serca i płuc oraz przemiana materii. Zabawy bieżne mają szczególne znaczenie w okresie chłodnych dni, gdy najskuteczniej i najszybciej rozgrzewają dzieci. Podczas tego typu zabaw należy zwrócić uwagę, aby bieg odbywał się lekko na palcach, ze swobodną, naturalną pracą ramion. Istnieją różne rodzaje zabaw bieżnych: masowe, z element orientacji, z pościgiem i wyścigi. 


Zabawy z elementami rzutu, celowania i toczenia

Zabawy te mają wpływ na rozwój pasa barkowego oraz mięśni tułowia. Głównym jednak ich zadaniem jest wyrobienie celności, siły, zręczności oraz pewności rzutów i chwytów. Kształcą także zdolność oceny: kierunku, odległości, przyczyniają się do doskonalenia koordynacji nerwowo-ruchowej oka i ręki. Rzuty i chwyty są dla dziecka czynnościami trudnymi, dlatego też elementy rzutu, celowania i toczenia musimy różnicować dzieciom starszym i młodszym. Różnice te wynikają z techniki wykonywanego ćwiczenia oraz rodzaju używanych przyborów.

Zabawy z elementami wstępowania, zstępowania oraz wspinania

Tego typu zabawy mają duży wpływ na mięśnie całego ciała, szczególnie na wzmocnienie pasa barkowego, mięśni tułowia i siły ramion. Uczą dzieci pokonywania przeszkód, poprawnego i bezpiecznego chwytu rąk przy wspinaniu się na przeszkody, oswajają z wysokością, wyrabiają zaradność i odwagę, silną wolę i szybką decyzję. W przedszkolu właściwą formą zabaw z tej kategorii jest wspinanie się przy pomocy rąk i nóg np. na drabinki w sali gimnastycznej czy przyrządy ustawione na terenie ogrodu przedszkolnego. Winny one mieć charakter swobodnego pokonywania przeszkód. Służyć mogą do tego: ławki gimnastyczne, krzesełka, wspomniane już drabinki, wieże różnego rodzaju, płotki, schody, obramowanie piaskownicy, kłody drzew, pagórkowate wzniesienia, skarpy.

Zabawy z elementami skoku i podskoku

Zabawy tego rodzaju wywierają podobny wpływ na organizm dziecka jak zabawy bieżne. Angażują do pracy duże grupy mięśniowe, głównie mięśnie i stawy kończyn dolnych. Wpływają na działalność płuc, przyspieszają krążenie krwi i powodują szybką przemianę materii. Obejmują różnego rodzaju podskoki, przeskoki przez niskie rozłożone lub naturalne przeszkody, skok w dal, skok wzwyż, zeskoki z różnych wysokości (dobranych do wieku dzieci). Wyrabiają elastyczność ruchów, miękkość odbicia i doskoku, zręczność, wytrzymałość i odwagę, zwłaszcza przy pokonywaniu przeszkód terenowych. Celem tego typu zabaw jest rozwijanie umiejętności odbicia się obunóż z miejsca bądź z rozbiegu i miękkiego lądowania.

Zabawy ze śpiewem

Odgrywają one dużą rolę w procesie umuzykalnienia dzieci oraz w kształtowaniu poczucia rytmu i koordynacji ruchowej. Wpływają korzystnie na prawidłowe utrzymanie postawy ciała. Wraz z rozwojem dzieci wzrastają ich doświadczenia ruchowe i sprawność fizyczna, ruchy wykonywane podczas zabaw ze śpiewem stają się coraz bardziej złożone i intensywne, zmienne pod względem rytmu, z powolnych mogą przechodzić w szybkie. Zabawy wykorzystujące muzykę sprzyjają dobremu nastrojowi, wyzwalają radość, doskonalą płynność wykonywanych ruchów.

Wioletta Sobotka
Fragment artykułu pochodzi z poradnikaPrzedszkolaki ćwiczą

 

4. 05 poniedziałek


Trenujemy pamięć i koncentrację!

 

Poprzez stosowanie odpowiednich ćwiczeń, metod i technik zapamiętywania, dzieci mogą rozwijać pamięć, uwagę i koncentrację oraz wyobraźnię.

 

KONCENTRACJA to umiejętność skupienia i utrzymywania uwagi na ściśle określonych zadaniach czy zagadnieniach. Umiejętność ta rozwija się stopniowo w toku życia dziecka. Dziecko w wieku 2- 4 lat potrafi skupić uwagę na okres 5 - 15 minut, w wieku 5 - 6 lat na około 20 - 30 minut, w momencie rozpoczęcia nauki okres ten stopniowo się wydłuża.

 

Propozycje ćwiczeń:

 

• Zabawy wprowadzające sekwencje:
- głuchy telefon (dziecko ma dokładnie powtórzyć zdanie, które usłyszało);
- jedziemy na wycieczkę: zabawę zaczynamy mówiąc „jedziemy na wycieczkę i zabieramy...”. Wymyślamy i wymieniamy na zmianę z dzieckiem rzeczy, jakie zabieramy na wycieczkę powtarzając przy tym już te wcześniej wymienione, np.
mama: „Jedziemy na wycieczkę i zabieramy plecak”
dziecko: „Jedziemy na wycieczkę i zabieramy plecak i namiot”
mama: „Jedziemy na wycieczkę i zabieramy plecak, namiot i piłkę”
dziecko: „Jedziemy na wycieczkę i zabieramy plecak, namiot, piłkę i koc” itd.

 

Tę zabawę możemy modyfikować, wprowadzając inny początek, np. „Jesteśmy w sklepie i kupujemy...”

 

- pokazujemy dziecku sekwencje ruchów, np. ręce na bok, 2 klaśnięcia i prosimy żeby dziecko to odtworzyło.

 

• Porównywanie (znajdź różnice) – należy odnaleźć różnice dzielące dwa obrazki. Można też bawić się w wyszukiwanie różnic w ciągach cyfr, liter lub słów.

 

• Podaj kolejność - za parawanem układamy w rzędzie kilka przedmiotów, odsłaniamy, dziecko przygląda się przedmiotom zapamiętując ich kolejność. Ponownie zasłaniamy parawan, a zadaniem dziecka jest wymienienie przedmiotów w kolejności.

 

• Memory - gra polega na łączeniu w pary i zapamiętywaniu, gdzie ukryte są takie same obrazki. Najlepiej by obrazki przedstawiały zwierzęta, pojazdy, zabawki, rzeczy bliskie dziecku. Najprostsze wersje przeznaczone są już dla 3 latków. Starsze dzieci doskonale poradzą sobie z większą ilością obrazków.

 

• Słuchanie odgłosów otoczenia - Dziecko zamyka oczy. Prosimy, aby skoncentrowało się na dźwiękach dochodzących z otoczenia. Dajemy mu czas na wsłuchanie się. Następnie pytamy, co słyszało, jaki dźwięk przypadł mu do gustu, co go drażniło. Jaki jest najbliższy dźwięk, który słyszysz? Jaki jest najgłośniejszy? Jaki najcichszy? Jaki najdalszy?

 

• Rysunek na plecach - Dziecko siedzi na podłodze. Zamyka oczy. Druga osoba rysuje mu na plecach np. domek, słońce, kwiat itp. Dla starszych dzieci mogą to być litery, cyfry. Następnie pytamy je, co zostało narysowane. Jeśli dziecko nie potrafi odpowiedzieć na pytanie - czynność powtarzamy.

 

• Gry planszowe - wspomagają rozwój intelektualny dziecka, uczą poprzez zabawę. Gry takie jak warcaby czy szachy uczą rozważania różnych opcji rozgrywki, rozwijają umiejętność zapamiętywania poszczególnych sytuacji oraz poprawiają zdolność logicznego myślenia.

 

• Skojarzenia – gra w skojarzenia rozwija pamięć, koncentrację, spostrzegawczość dziecka. Polega na dobieraniu w pary obrazków, które do siebie pasują, lub wyszukiwaniu w zbiorze tego obrazka, który nie pasuje do pozostałych.
- Inną wersją gry w skojarzenia może być zabawa polegająca na rzucaniu do siebie piłką, gdzie każdy kolejny rzut to wymienienie słowa kojarzącego się z poprzedzającym, np. rozpoczynamy od słowa: stół (rzut piłką do dziecka), dziecko odpowiada nam rzutem piłką oraz skojarzeniem do słowa stół, np. krzesło itd. (np. kuchnia – lodówka – lody…).

 

• Pytania do ilustracji - pokazujemy dziecku ilustrację i prosimy by przez 30 sekund uważnie jej się przyglądało. Następnie zabieramy rysunek i prosimy o odpowiedzenie na różne pytania dotyczące tego co znajdowało się na obrazku.

 

• Powtórz rytm – wyklaskiwanie, wytupywanie rytmu. Rozwija pamięć słuchową.

 

• Rymowanki – nauka krótkich, rymowanych wierszyków.

 

• Ogólne ćwiczenia na koncentrację, takie jak: rysowanie po śladzie, połącz kropki, odwzorowywanie symboli, wycinanki, kolorowanki itp.

 

O czym jeszcze należy pamiętać:

 

1. Zapewnij dziecku stały harmonogram dnia – pory posiłków, nauki, odpoczynku, snu.
2. Nie porównuj wyników pracy dziecka z wynikami innych. Zawsze punktem odniesienia powinny być poprzednie osiągnięcia danego dziecka.
3. Słuchaj uważnie - pytaj jak minął dzień, co dobrego i złego się dziś wydarzyło. Utrzymuj kontakt wzrokowy z dzieckiem. Reaguj na to, co mówi, aby wiedziało, że go słuchasz. Nie udawaj zainteresowania. Jeśli masz dość lub jesteś zajęty, przerwij rozmowę.
4. Bądź uczestnikiem zabawy - aktywny udział dorosłego sprawia, że dziecko bardziej angażuje się w zabawę, bawi się chętniej i dłużej.
5. Ogranicz czas spędzany przed telewizorem – dokonuj selekcji programów - wybieraj te, które dostosowane są do wieku i możliwości dziecka (bardzo niekorzystna jest sytuacja, gdy od najmłodszych lat dziecko wychowuje się w obecności stale włączonego telewizora). Podobnie rzecz ma się z komputerem i grami multimedialnymi, które przywołują uwagę mimowolną dziecka, nie wymagając wysiłku koncentracji uwagi dowolnej.
6. Organizuj domowe obowiązki - Dziecko może mieć kłopoty z organizowaniem sobie pracy, ale Twój przykład będzie je uczył, jak sobie radzić z chaosem. Używaj kalendarza, karteczek samoprzylepnych, rób listy zakupów przed wyjściem. Pokazuj mu, że tak jest wygodniej. Z czasem zacznijcie planować jego zajęcia (odrabianie lekcji, czas na zabawę i obowiązki).
7. Podsuwaj dziecku proste zabawki – czym prostsza rzecz tym lepiej. Dziecko używa wyobraźni, szuka zastosowań dla danej rzeczy i w ten sposób naturalnie uczy się koncentracji uwagi.

 

Kwiecień (pobierz)

Marzec (pobierz)